Assalomu alaykum, Mehmon!
Tasodifiy maqola: Evrilish (hikoya)
Evrilish (hikoya)... Davomi...
Kirish
Reklama
Tungi suhbat (4-qism)
Abdu sezilarli darajada o`zgardi, ko`zlaridagi beozorlik o`rnini o`ziga ishonch egalladi. Odatiy muloyimlik chekinib, qat`iylik va dadillik paydo bo`ldi. U moliyaviy muvaffaqiyatga erishdi, yirik do`kondorga aylandi. Bu qat`iylik va dadillik savdo ishlaridagina aks etmadi, u uyda ham o`zini shunday tutadigan bo`ldi. Ummu Abbos qaynanasi va qaynsinglisi bilan nizoga borsa, keskin turib ayolning aqlini kiritib qo`yardi. Ayol uning qahridan qattiq qo`rqardi, chunki u Abduning latif va yumshoq muomalasiga o`rganib qolgandi. Ummu Abbos chuqur iztirobga tushdi. Oilaviy munosabatlari toqat qilib bo`lmaydigan darajada yomon ahvolga kelib qoldi. Nihoyat u yo`qotgan huquqlarini o`ziga qaytarishga urinib ko`rishga ahd qildi.
– Men o`z uyimda begonalarsiz bemalol yashashni istayman, – deb ma`lumladi u eriga.
– Istayotgan bo`lsang, ketaver, to`rt tomoning qibla! – o`ylab o`tirmasdan javob berdi Abdu ovozini ko`tarib.
Ummu Abbos quloqlariga ishonmadi.
– Bu mening uyim, – ovozi o`zgarib ayyuhannos sola boshladi u, – aksincha, urug`-aymog`ing bu erdan qorasini o`chirishsin!
Janjal boshlanib, ayollar to`satdan yoqalashib ketdilar. Abdu onasini xafa qilishni istamasdi. Shu sabab xotiniga tashlandi, uni urib-kaltaklab, itarib-itarib uydan chiqarib yubordi. Ummu Abbos so`ppayganicha ko`chada qoldi. Yaxshiyam unga bechorahol bir oila boshpana berdi, bular birinchi erining uzoq qarindoshlari edi. Bu mojaro hammaga yomon ta`sir qildi. Abbos onasining yangi manzilgohiga borib, baland ovozda qichqirdi:
– Olloh gunohlaringizni afv etsin, Ummu Abbos !
Qo`shnilar nima qilishni bilishmasdi. Ular boshlariga tashvish orttirishdan qo`rqib, pichirlab gaplashishardi. Axir Abdu obro`li inson, uning g`azabi bilan o`yin qilib bo`lmaydi. Kimdir sudga murojaat qilish taklifini kiritdi, ammo hamma o`zining tinchi buzilishidan xavfsirardi. Faqat Abbosgina Abduga ochiqchasiga hazar qilib qarardi. Oqibat uning bu qarashlari Abduning joniga tegib, kun ko`rishi uchun Abbosga pul berishni to`xtatdi.
– Esi pastning qo`liga pul berish befoyda, – dedi u hammaga eshittirib. – Istalgan biringiz, – davom etdi u mojaroning xolis kuzatuvchilariga yuzlanib, – mana bu ovsardan ko`ra pullarga ko`proq haqlisiz.
Odamlar bo`lsa, echki va qo`yning nimtalanmagan go`shtlari to`la peshoynaga tikilib qolishdi. Ichlarida: “Bu farovonlik va dabdabaga kim tufayli erishganini unutib qo`ydi chog`i?” degan savolga to`xtalardilar.
Abbos uning gaplariga e`tiborsiz edi, hatto ilgaridagidan-da baxtli va erkinroq ko`rinardi. Bugun ham odatdagidek kechki sayrga otlandi. O`zini butun boshli qirollikning yagona vorisi kabi tutardi. Odamlar Ummu Abbosning xosiyatsiz ayol ekanligini gapirishardi, fe`lidagi nuqsonlik tufayli ayol doim kulfatga duchor bo`laveradi. Ummu Abbos erining nochor qarindoshlarinikida yashab turgan paytda Abdu yanada boyib ketdi. Endi u shaharning moliyaviy ishlarida qatnashadigan g`ayratli ishbilarmonga aylangandi. Yaxshi odamlar oraga tushib, rafiqasi bilan yarashtirishdi. Ummu Abbos uyiga qaytdi, ammo qalbi siniq, munosib hayot kechirishga umid qilmagan holda edi. Abdu unga Abbosning kun kechirishi uchun mablag` berib turishiga yana yo`l qo`ymadi. U boshqacharoq yo`l tutmoqchi ekanligini, do`konchani qarindoshlaridan biriga sotadigan bo`lganini, u odam Abbosdan ko`ra tejamli va rejali ish yuritishini aytdi.
Abdu allaqachon farovon hayotga odatlangandi. Yangi boshlagan tinchgina turmushi unga ma`qul tushgandi. Kallasiga hashamdor salla o`rab, elkasiga tuya terisidan po`stin tashlab, bejirim etik kiyib olgandi. Qo`llariga Xon al-Xalil2ning tilla bozoridan olgan yirik uzuklarni taqib ko`chaga chiqqanida undan o`tkir mushk isi kelib turardi.
2. Xon al-Xalil — Qohiradagi mahalliy hunarmandlarning oltindan ishlangan buyumlari va boshqa mahsulotlar sotiladigan qadimiy bozor.
Atrofdagilar uni pichirlagan kuyi kuzatib qolishardi:
– Iloho, umringiz uzun bo`lsin...
Kunlarning birida tungi sukunatni yana vahimali chinqiriq buzdi. Qo`rqib ketgan odamlar deraza tavaqalarini lang ochdilar. Bu gal ham bangixonaning oldida sut-qatiqchi Bayyumi qo`rquvdan qaltirab turardi. U to`planganlarga erda xuddi qop kabi cho`zilib yotgan odamni ko`rsatdi. Bu xoja Abdu edi. Uning yorilgan boshidan qon halqob bo`lib tushgandi. Mahallada xuddi zilzila yuz bergandek edi. Polisiya, tergovchilar, guvohlar... Ko`pchilikni so`roq qilishdi, lekin hech kimga kichik bir gumon ham tushmadi. Hamma Abduning o`limi ham xuddi Husaynniki kabi jumboqligicha qolishi to`g`risida gapirardi.
Davomi 5-qismda..
Maqola haqida
Ijtimoiy tarmoqlarda ulashing:
Mavzuga doir
screen Tuhmat kasri (ayanchli hikoya)
O'shanda ayni yoz edi. Ertalab uy yumushlarini bajarib bo'lgach, bolalarimni bog'chaga qo'ydimda, xarid qilish maqsadida bozorga yo'l oldim. Bozorga borib sumkamni kovlasam, karmon yo'q. Yuragim shuv etib ketdi. Biron kishi o'g'irlab oldimikan, axir ertalab uydan chiqayotganimda sumkamda turgandiku. Kim olgan bo'lishi mumkin, deya sumkani yana titkilay boshladim. Yo'lda tushib qolgandir deya yurgan yo'limdan ortimga qaytdim. Yo'limda uchragan bir-ikki kishidan so'radim. Yo'q. "Esizgina, 30000...
screen Onamdan qolgan g'alati esdalik
Bahor keldi. Har gal bahorda meni vijdon azobi qiynayveradi, o'zimni qo'ygani joy topolmayman. Chunki o'shanda ham bahor edi. – Oyi, dam olishga bormasangiz bo'lmaydimi, uyda maza qilib o'tirsangiz-chi? Onamning dam olish maskaniga ketayotgani menga yoqmayotgandi. – Bolam, yo'llanmaning pulini allaqachon nafaqa pulimdan to'lab qo'yganman, sen faqat olib borib, olib kelib qo'ysang bo'ldi, – oyimning ovozida iltijo bor edi. – E, gap puldamas, dadamni yolg'iz qo'ymang, deyapman-da, — de...
screen MEXRIBONIM
Qanchalar farzand shirin, lekin kimdir ona bo'lish sharafiga ega kimdir esa armonda. Ollox taollo aytganiday Sabr tagi sariq oltin, inson qanchalik sabr ila yashasa shunchalik Olloxning suygan bandasi xisoblanar ekan va albatta tangrim unga mukofot sifatida shiringina jajji farishtaday farzand xadya qiladi. Bunga o'zim xam amin bo'lganman. * * * Xikoya.Ru * * * 13 yil avval kelinoyim ko'krak saratoni bilan vafot etdilar va ikki o'gil bir qizlari bevaqt onadan ayrildilar, tog'am ham bunga c...
Reklama



asdasd asdasd asdasd asdasd