Assalomu alaykum, Mehmon!
Tasodifiy maqola: Pul ishlatishni bilasizmi?
Kimdir maoshdan maoshgacha qarz-qavol bilan etib oladi. Kimningdir topganida esa baraka bor! Hamma gap qanday harakat qilishda, dersiz. Albatta! Ammo peshana teri to`kib topilgan mablag`ni qanday sarflashda ham gap ko`p. Xo`sh, siz bu borada qanchalik uddaburonsiz. Kichik testimiz orqali buni bilib olishingiz mumkin. 1. Har doim do`konga otlana turib... A. Nima xarid qilishim va qancha sarflashimni aniq rejalashtirib olaman. B. Nimalarga zaruratim borligi taxminan aniqlab, hamyon... Davomi...
Kirish
Reklama
Hayotiy voqea: Muhabbatning yo'li (2-qism)
Shular haqida o`ylab turgandim, Dilrabo hamma uy manzilini Farhodning kundaligiga yozib berishini aytdi. Qizlar hayajonlana boshlashdi. Keyin qayta-qayta Farhodning va`dasini olishdi. Shu bilan hammamiz uy-uyimizga tarqaldik. Farhod yigitlar qurshovida qoldi, men esa bir o`zim, so`ppayib uyga qaytdim.
Biz xayrlashmadik...
Sinfdoshlar Farhoddan xat kutib charchashdi. Hatto, maktabni tugatayotganimizda ham uning bizni yo`qlamaganini xafa bo`lib tilga olishardi. Yigitlar akasidan uni surishtirishar, ahvollari yaxshi ekanligini, allaqachon maktabga qabul qilinib, o`qiyotganini bizga ham etkazishardi. Lekin uy manzilini olishga muvaffaq bo`lishmadi. Men esa... Har hafta shanbani intizor kutardim. Maktabdan chiqaman-u, uyga yuguraman. Hech qachon qopqog`i ochilmagan pochta qutimizga qo`l solishim bilan yuragim boshqacha ura boshlaydi. U xatlarida o`qishlarimni, sinfdoshlarning ahvolini, o`zi yaxshi ko`rgan o`qituvchilarini, yana otasi to`g`risida so`raydi. O`qishga kirganimdan keyin ham maktublari tinmadi. Men Farhoddan doim qachondir qaytasanmi deb so`ragim kelar, lekin ko`ngiliga tegmaslik uchun indamay qo`ya qolardim. Bora-bora xatlarimiz elektronlashdi. Zamonning taraqqiyoti bilan biz har kuni gaplashib turadigan bo`ldik.
Ikkimizning o`rtamizdagi maktublar zumda masofalarni bosib o`tgani kabi yillar ham zuvillab o`tardi. O`qishni tugatgan yilim hayotimda tub burilish bo`ldi. Otam bizni, o`z oilasini tark etdi. Onam yillar davomida yashirib kelayotgan sir oshkor bo`ldi — otamning boshqa oilasi bor ekan. Negadir, bu mudhish sir yuzaga chiqqan kun xonamga qamalib olgancha ichimni kuydirayotgan dard-alamlarni Farhodga to`kib soldim.
«Otam shuncha yildan beri bizni aldab kelgan ekan. Uni kechira olmayman...»
Farhodning javob yozayotganini bildiruvchi qalamchaga ko`zim tushib yozishdan to`xtadim.
«Eslaysanmi, ketishim oldidan sen dadangni yaxshi ko`rishingni aytganding...»
Uning javobini o`qib, o`zining gaplarini esladim.
«Sen ham nima bo`lgan taqdirda ham otangni yaxshi ko`rishing haqida gapirganding».
«Ha, shunaqa... Nima bo`lgan taqdirda ham yaxshi ko`raveramiz. Hayotimizda shunday insonlar bo`ladiki, ularni qanday bo`lsa, shundayligicha yaxshi ko`raveramiz. Hatto, uzoqlarda bo`lsa ham... Ularni har kun ko`rib turmasak ham...»
Nima deyishni bilmay qoldim. Uning ham yuragidagi yaraga tuz sepgandim. Lekin bir tomondan engil tortganim rost.
«Onam bizga otamga oldingidek muomalada bo`lishimiz kerakligini aytyapti» — bir kuni Farhod hol-ahvol so`raganida unga uyimizdagi vaziyatdan so`z ochdim.
«To`g`ri, gapiribdilar. Ammo buning uchun ham vaqt kerak. Hali kun kelib, hammasi iziga tushadi. Muhimi, shunday bo`lishini istayotganlar bor yoningda».
«Sen ham uyingga qaytishni istaysanmi?» — nihoyat so`radim.
«Albatta, men hech qachon, otamni, uyimizni tashlab ketgim kelmagan. Seni ham...»
Bu gapga qanday javob qaytarishni bilmay, internetdan chiqib ketdim.
Bir kun o`tib kirsam, undan uzundan-uzoq xat kelibdi. Farhod ketishidan oldin otamni tasodifan ikkinchi oilasi bilan ko`rib qolgan ekan. Biroq meni ayab aytolmagan.
«Bilasanmi, nega akam dadam bilan qolgan. Biz shunday kelishganmiz. Chunki kun kelib ota-onamiz birini kechirishidan, oilamiz tiklanishidan umid qilganmiz», deya tugatgandi u xatini. Farhodning shu so`zlari menga boshqacha ta`sir qildi.
— Aytgancha, bugun Fozil akaning oilasi qaytib keldi, — nonushta mahalida akam tizzasida o`tirgan o`g`lini o`ynatgancha gapirdi.
— Ey, Sonya opa qaytibdimi? Bir o`g`lini ham ola ketgandi-a? — dedi onam hayratlanib.
— Ha, kecha katta o`g`li «Shaharga kira qilarkansiz, aeroportga chiqaylik», degandi. Tongda turib, kutib oldik. Kichigi, Farhodi sening sinfdoshingmidi? U ham qaytibdi. Onasining aytishicha, yaxshi ko`rgan qizi bor ekan, endi ikki o`g`liga ham to`y qilisharkan.
Ishga shoshayotganimni aytib, o`rnimdan turdim. Uydan chiqqach, qaysi yo`ldan yurishga ikkilanib qoldim. Farhodlarning uyi tomondan o`tishga cho`chiyotgandim. Muyulishda meni kutib turgan yigitni tanigachgina, o`z yo`limni topgandek bo`ldim.
Maqola haqida
www.Xikoya.Ru Eng Sara Xikoyalar olami
Ijtimoiy tarmoqlarda ulashing:
shu kategoriyaga tegishli xikoyalar
screen Andijondagi sinoat: bolasini emizgan arvoh
Hammamiz quvonchli voqeani kutib turgan bir paytda oilamizga qayg'u oraladi. Opam farzandini dunyoga keltirdi-yu, olamdan o'tdi. Kutilmagan judolik bizni larzaga soldi. Ayniqsa, to'ng'ich farzandini kutib yurgan pochcham uchun bu ayriliq og'ir edi. Marosimlar o'tgandan keyin ham pochcham chaqaloqqa qayrilib qaramasdi. Sevgan insonining o'limiga go'yoki shu chaqaloq sababchidek, xushlamay qarab qo'yardi. — Nabiramda nima ayb? — tushuntirdi onam. — Qizimning peshonasiga shu taqdir bitilgan ekan,...
screen Halol mehnat qilib xor bo'lgan usta
Qishloqda anchagina nom chiqargan usta shahardan katta buyurtma oldi. Shaharlik bir boyni yangi olgan hovlisida yangi solmoqchi bo'lgan uyini g'ishtidan to tomigacha qilib berish kerak ekan. Usta xursand bo'lib uchta shogirdini yoniga olib aytilgan vaqtda aytilgan manzilga yetib keldi. Uy egasi ham xushchaqchaq samimiy inson ekan ustalarni yaxshi kutib olib mashinasida ish joyiga olib bordi. So'ngra yaxshilab tushintirdi. - Xullas gap bunday ustaka shu ko'rib turibsiz mena shu uy, poydevori q...
screen Omad kulganda omad qushini uchirgan inson.
Bir odamning uch orzusi bor ekan. U katta maoshli ishni, go’zal turmush o’rtog’i bo’lishini va olamga mashhur bo’lib tanilishni xohlar ekan. Kunlarning birida o’sha odam taniqli firmaga ishga kirish uchun otlanibdi. Yo’lda ketayotganida uning oldida bir qariya yiqilib tushibdi. Agar unga qo’l cho’zsam qabulga kechga qolaman, bu bir piyonista bo’lsa kerak deb hayolidan o’tkazibdi va qariyaga yordam bermabdi. Ammo u baribir ishga qabul qilinmabdi chunki suhbatdan o’ta olmabdi. Kunlarning yana b...
Reklama
adban.su


asdasd asdasd asdasd asdasd