Assalomu alaykum, Mehmon!
Tasodifiy maqola: ОПАМ ВА МЕН... (Бўлган воқеа)
Мени Исмим Анвар Ёшим 24 Да Оилада 2 Фарзандмиз Мен ва Опам Нодира Опам 43 Ёш Фарзанли Эри бор Хуллас Опам Бизникига Мехмонга Келди уйимизда хечким юқ эди Нодира Опам билан кўришиб уйга кирдик Нодира Опам Душка Кириб Кеттилар Орқаларидан Пойлаб Не кўз билан Қарасам Опам бир арқон олиб ўзини осмохчи бўляпти,нима қилишимни билмай эшикни бор кучим билан итардим эшик қулф экан, опам сувни овози билан мени эшитмади ахийри эшикни бузиб ичкарига кириб опамни тохтатим опам қаршилик қилиб дод солиб йиғла... Davomi...
Kirish
Reklama
Yomg`ir tinmagan kun 2-qism
Sohibaning og`ir qadamlari, rangi o`chgan yuzi, soyabon tutgan qo`llarining titrashi Durdonaga turtki bo`ldi:
— Peshanaga yozilgani bo`larkan... — dedi.
— Ha, — titroq ovoz eshitildi.
Durdona dugonasining qo`llaridan qo`lini o`tkazdi-da, unga ham ruhan, ham jisman yaqinlashdi. Shifoxona darvozasi oldiga etganlarida nogahon bir-birining yuzlariga tikilishdi. Qoshu kipriklardagi bo`yoq ikki chakkalariga oqqan yoshlarga qo`shilib, oydek yuzlariga chaplangandi.
— Voy, ahvolimizni qara, — kuldi Durdona. Sohiba ham jilmaydi.
Jiqqa ho`l bo`lgan soyabonlarini silkib-silkib binoga kirgan qizlar yuz-ko`zlarini artishdi-da, oq xalatlarini kiyib ishlariga sho`ng`ib ketishdi.
Navbatchilikka qolgan Durdona jonlantirish bo`limida bemorlarning kamligidan quvondi. Harna, navbatchilik oson o`tadi. Hech kimning ahvoli og`irlashib bu bo`limga tushmasin-ey, deydi u har gal hayoti qil ustida turgan bemor shifoxonaga olib kelinganda.
Bugun Sohiba vaqtliroq ketmoqchiligini aytgandi. Dugonasining akasinikiga borishini etishgach, qandaydir xotirjam tortgandi. «Harna, jiyanlarini ko`rib, sal chalg`iydi», degan umidda edi.
Kelini pishirgan osh tomog`idan arang o`tayotgan Hanifa opa esa qizining kelmaganini o`zicha tushundi: «Kelinoyisini ko`rishni istamagan». Onaizorning shundan yuragi xijil tortdimi, nevaralarini erkalab to`ymayotgan turmush o`rtog`iga ketdik, deya imo qilib charchamadi.
Uylariga kelishganida eshikning qulflog`liqligi, ayniqsa, Hanifa opani dovdiratib qo`ydi.
— Telefonini o`chirib bu qiz qaerlarda yuribdi-a? O`zi ko`ngliga qarab rosa taltaytirib yuborgansan. Kelinni ham ikking bir bo`lib sig`ishtirmadinglar, — Kozim aka do`q qildi.
Hanifa opaning esa yuragi tez-tez ura boshladi. Oxirgi paytlarda qizi boshqacha bo`lib qolgandek. Tuzuk-quruq ovqat ham emayapti. O`zicha buni nevaralarining sho`xligi sabab yuzaga kelgan mojaroga yo`ygandi. Unaqaga o`xshamayapti. Oldinlari ham kelinoyisi bilan talashib qolar, ammo araz bunaqa uzoq cho`zilmasdi. Qolaversa, Sohiba o`zini yaxshi ko`radi. Kim-kim, kelinoyisi uchun ovqat emay, o`zini jazolamasdi.
Eshik ochilgani hamona shosha-pisha loy ilashgan oyoq kiyimining echdi-da, qizining xonasi tomon chopdi. Onaning ko`ngli aldamaydi — qizi hushsiz yotardi. «Tez yordam» kelgunicha ota ham o`zini yo`qotib qo`ydi. Jonlantirish bo`limiga etib borishganda esa ularni hech narsadan bexabar, dugonasining kayfiyati o`nglaganidan umidvor Durdona kutib oldi. Bir hovuch uyqu dori ichgan Sohibani ko`rishi bilan o`zini yo`qotib qo`ydi. O`z oyoqlari bilan shifoxonadan chiqib ketgan dugonasining hushsiz jismiga boqib, uning ahmoqlik qilganini angladi-yu, bu xatoni to`g`irlash uchun shifokorni chaqirishga shoshdi. Hamma Sohibani ko`rib hayratda edi. «Nega bunday qildi?» degan savolning javobini esa dugonasidan boshqa hech kim bilmaydi. Hayriyat, rizqi uzilmagan ekan, qizning jonini asrab qolishdi. Durdona og`ir o`tgan tunning tongga qanday ulanganini bilmadi. Hamkasblari uyga borib dam olib kela qoling deyishsa ham unamadi. Sohibani yolg`iz tashlab ketgisi yo`q. Faqat biroz o`ziga kelish uchun hovliga chiqdi. Kecha tinim bilmay yoqqan yomg`irdan keyin butun borliq poklangandek, er hidi-ku kishini tetiklashtiradi. Zax o`rindiqlarga o`tirishni lozim topmagan qiz sekin qadamlar bilan hovlida yura boshladi. Ne ajabki, Javohirga duch keldi.
— Sohiba o`zini o`ldirmoqchi bo`ldi... — salomiga qisqagina alik olgancha shoshib ketayotgan yigitning ortidan gapirdi.
Javohir u tomon o`girildi, Durdorna yig`layotgandi.
— Uyqu dori ichibdi...
Bir muddat dong qotib turgan Javohirning rang-quti o`zgardi.
— Jinnimi u? Qaysi palatada? — so`radi sarosimada.
«O`n birinchida» deya javob bergan Durdona dugonasi hayoti bilan teng ko`rgan odamning keyingi gaplaridan erga mixlangandek bo`ldi.
— Yaxshiyam, bugundan ta`tilga ketyapman. To`y oldi shu mashmasha o`ralashib qolmay, xo`pmi? Durdona, dugonangizga ayting, men haqimda bo`lmag`ur gap qilmasin...
Javohir qay tomondagi zinadan yuqoriga ko`tarilsa, 11-palata oldidan o`tishiga to`g`ri kelmasligini chamalangancha xuddi boyagidek tezlikda yurib shifoxona binosiga kirib ketdi.
Maqola haqida
www.Xikoya.Ru Eng Sara Xikoyalar olami
Ijtimoiy tarmoqlarda ulashing:
shu kategoriyaga tegishli xikoyalar
screen Andijondagi sinoat: bolasini emizgan arvoh
Hammamiz quvonchli voqeani kutib turgan bir paytda oilamizga qayg'u oraladi. Opam farzandini dunyoga keltirdi-yu, olamdan o'tdi. Kutilmagan judolik bizni larzaga soldi. Ayniqsa, to'ng'ich farzandini kutib yurgan pochcham uchun bu ayriliq og'ir edi. Marosimlar o'tgandan keyin ham pochcham chaqaloqqa qayrilib qaramasdi. Sevgan insonining o'limiga go'yoki shu chaqaloq sababchidek, xushlamay qarab qo'yardi. — Nabiramda nima ayb? — tushuntirdi onam. — Qizimning peshonasiga shu taqdir bitilgan ekan,...
screen Halol mehnat qilib xor bo'lgan usta
Qishloqda anchagina nom chiqargan usta shahardan katta buyurtma oldi. Shaharlik bir boyni yangi olgan hovlisida yangi solmoqchi bo'lgan uyini g'ishtidan to tomigacha qilib berish kerak ekan. Usta xursand bo'lib uchta shogirdini yoniga olib aytilgan vaqtda aytilgan manzilga yetib keldi. Uy egasi ham xushchaqchaq samimiy inson ekan ustalarni yaxshi kutib olib mashinasida ish joyiga olib bordi. So'ngra yaxshilab tushintirdi. - Xullas gap bunday ustaka shu ko'rib turibsiz mena shu uy, poydevori q...
screen Omad kulganda omad qushini uchirgan inson.
Bir odamning uch orzusi bor ekan. U katta maoshli ishni, go’zal turmush o’rtog’i bo’lishini va olamga mashhur bo’lib tanilishni xohlar ekan. Kunlarning birida o’sha odam taniqli firmaga ishga kirish uchun otlanibdi. Yo’lda ketayotganida uning oldida bir qariya yiqilib tushibdi. Agar unga qo’l cho’zsam qabulga kechga qolaman, bu bir piyonista bo’lsa kerak deb hayolidan o’tkazibdi va qariyaga yordam bermabdi. Ammo u baribir ishga qabul qilinmabdi chunki suhbatdan o’ta olmabdi. Kunlarning yana b...
Reklama
adban.su


asdasd asdasd asdasd asdasd