Assalomu alaykum, Mehmon!
Tasodifiy maqola: Inson miyasi haqida qiziqarli faktlar
Inson miyasi haqida qiziqarli faktlar... Davomi...
Kirish
Reklama
Oq changal parisining jodusi (Detektiv hikoya) 2-qism
Sherbek qishloq militsiya bo‘limidan tushkun kayfiyatda chiqdi. “Balki u haqdir” – ichida o‘yladi. “Shifokorlar otamni qattiq qo‘rqish oqibatida yurak xurujiga uchragan deb aytishdi. Ammo bu qo‘rquvga nima sabab bo‘ldi ekan? Qazosi yetgunicha otamning biror kim yoki biror narsadan qo‘rqqanini na eshitganman, na ko‘rganman. Yaxshisi o‘zim bu ishning tagiga yetaman. O’sha Oq changalga borib otamga kim ko‘ringanini aniqlayman”
***
Erta tongda uyg‘ongan Sherbek, o‘rnidan turib hovliga chiqdi. Oqib turgan ariq suviga yuz-qo‘lini yuvdi. Otini egarlab Oq changal joylashgan tog‘ tomonga jo‘nadi. Bir soat yo‘l yurganidan so‘ng Oq changalga yaqin qirdagi Fayzi cho‘ponning pastqam, loysuvoq uyiga yetib keldi. Hovlida ustida juldur chopon, oyog‘ida eski kalish kiyib olgan, ellik besh – oltmish yoshlardagi bir kishi ko‘rindi. Bu odam Fayzi cho‘pon edi. U Sherbekni ko‘rib yigitning oldiga bordi.
– Assalomu alaykum, Fayzi aka – dedi Sherbek.
– Iye, Sher! O’zingmisan, uka! Vaalaykum assalom. Qani, kel-chi.
Sherbek otdan tushib Fayzi cho‘pon bilan ko‘rishdi. Cho‘pon yigitni uyiga boshlab kirdi.
– Rahmatli otang juda yaxshi odam edi – dedi Fayzi cho‘pon yuziga fotiha tortib bo‘lgach. –Bolaligimda o‘sha befayz maskanga borib qanday ahvolga tushganimni ota-onangdan eshitgan bo‘lsang kerak. U yer juda yomon joy. Oq changalni yovuz parilar makon qilib olgan. Ular oq tikan o‘stirishadi. Odamzodni u yerga yaqin yo‘latishmaydi.
Sherbek cho‘ponning gaplarini indamay eshitib turdi. Ikalasi u yoq bu yoqdan gaplashib o‘tirganida xonaga qo‘lida shirinlik va choynak qo‘yilgan patnis ko‘tarib bir juvon kirib keldi. Sherbek bu ayolni ilgari ko‘rmagandi. U juvonga zimdan nazar soldi. Egniga uzun eskicha ko‘ylak kiygan, boshiga ro‘mol o‘ragan, yigirma ikki-yigirma uch yoshlardagi bu ayol qishloq xotinlariga umuman o‘xshamasdi. Boshqa qishloq xotinlariga o‘xshab yuzlari ozg‘in, cho‘zinchoq emas, oftobda ham qoraymagandi. Yuzi oppoq, dumaloq, chap yonog‘ida kichkina holi bor edi.Faqat ro‘moli ostidagi sochlari qishloq ayollariniki kabi tabiiy qop-qora, bo‘yalmagandi.
Juvon xontaxta ustiga shirinlik va choynak-piyolani qo‘ydi. Sherbekka bir qur nazar tashlab qo‘ydi-da oxista yurib xonani tark etdi.
– Uni tanimading-a?
Fayzi cho‘ponning savoli ayolning ortidan o‘ychan termilib qolgan Sherbekning hayolini buzdi.
– A? Yo‘q. Ko‘rinishidan shaharlikka o‘xshaydi – dedi xijolatomuz.
– Ha sen bola! Besh yil shaharda o‘qib yurib ko‘p narsani o‘rganibsan! – deb kuldi Fayzi cho‘pon. – Topding. U shahardan. Ismi Anora. Singlimga qo‘shni turadi. Aytishicha uch yil avval bir yigitga turmushga chiqqan ekan. Eri Rossiyaga ishlashga ketganmish. Qaynona-qaynotasidan alohida turarkan. Baxtga qarshi bolasiyam yo‘q ekan. Bir kuni yarim tunda yolg‘izligidan foydalanib uyiga ikki erkak bostirib kirishgan. Ular – Ering Rossiyada bizdan katta qarz olgandi. Qarzini sen to‘laysan – deb sho‘rlik ojizaga tashlanishgan. Xayriyatki ayolning dodini qo‘shnilar eshitib uyga yugurib kelishgan. Bosqinchilar derazadan sakrab qochib ketishgan. Singlim eri qaytib kelgunicha xavfsizroq joyga yashab tursin deb Anorani biznikiga op keldi. O’ziyam qo‘l-oyog‘i chaqqon ekan, uy yumushlarida kampirga ish qoldirmadi. Yangang rosa xursand. Kelinlar shaharga ko‘chib ketishganidan so‘ng qiynalib yurgandi-da o‘zi. Shaharga ko‘chib ketaylik deydi, men ko‘nmayman. Tug‘ilib o‘sgan joyim. Lekin o‘ylab qoldim. Shuncha tog‘-tosh kezib cho‘ponlik qilib bolalarni o‘qitdim, shahardan uyli-joyli qildim. Endi o‘zim ham bir qarilik gashtini sursammikan-a? Ehtimol shaharga ko‘chib ketganimiz yaxshidir.
– Ketganingiz yaxshi. Shahar zo‘r! Issiq suv, sovuq suv hammasi muxayyo. O’tin-o‘choq degan narsa yo‘q. Lekin havosi sizga to‘g‘ri kelmaydi – dedi Sherbek.
– Omon bo‘lsak ko‘ramiz. Ha aytgancha sen nima yumush bilan kelganding?
– Men Oq changalga borib otamni jodulagan o‘sha parini izlab topmoqchiman.
– Nimaaa? – o‘rnidan turib ketdi Fayzi cho‘pon. – Sen bola esingni yeganmisan? U yer qanday joyligini senga aytdimku! Buni gapini qaranglar!
– Fayzi aka, men u yerga bormasam bo‘lmaydi. O’sha kuni otamga nima bo‘lganini aniqlamagunimcha ko‘nglim joyiga tushmaydi.
Sherbek o‘rnidan turib eshikka qarab yurdi. Tashqariga chiqib otini mindi.
– Hey! Sher! – Fayzi cho‘pon yigitning ortidan yugurdi.
– Xayr aka!
Sherbek “Oq changal” tomonga ot choptirib ketdi.
“ Quloqsiz bola! Boshinga yetadi, bu Oq changal!” Fayzi cho‘pon afsus bilan boshini qimirlatib Sherbekning ortidan qarab qoldi.
***
Kunning qoq yarmida Sherbek Oq changalga yetib keldi. Otdan tushib atrofga alangladi. Atrof yashil va oq tikansimon o‘simliklar bilan qoplangandi. Past tekislikdan teparoqdagi tog‘da g‘or bor edi. Oq tikanlarga qarab Sherbek ular oq changal ekanini faxmladi.
– Parilar o‘stiradigan gul! – dedi Sherbek. – Ammo bu tog‘-u toshlar va tikanlar o‘sib yotgan joyning nimasi qo‘rqinchli ekan? Bu yerda birorta ham pari ko‘rinmayapti. Balki ular g‘or ichidadir?
Davomi 3-qismda..
Maqola haqida
www.Xikoya.Ru Eng Sara Xikoyalar olami
Ijtimoiy tarmoqlarda ulashing:
shu kategoriyaga tegishli xikoyalar
screen Qaltis o'yin (Detektiv hikoya) 3-qism
Qaltis o'yin (Detektiv hikoya)...
screen Qaltis o'yin (Detektiv hikoya) 2-qism
Qaltis o'yin (Detektiv hikoya)...
screen Qaltis o'yin (Detektiv hikoya) 1-qism
Qaltis o'yin (Detektiv hikoya)...
Reklama
adban.su


asdasd asdasd asdasd asdasd