Assalomu alaykum, Mehmon!
Tasodifiy maqola: Qanday qilib shamollashni tez tuzatish mumkin?
Kimda kim hozirda shamollagan bo'lsa, ushbu xikoyamizdan davo topishi mumkin!... Davomi...
Kirish
Reklama
Oq changal parisining jodusi (Detektiv hikoya) 4-qism
– Nega hammang shu juvonga suqlanasan-a? – deb kuldi Fayzi cho‘pon. – Chiroyli, ammo boshida eri bor.
– A? Yo‘g‘-e! Men kelinlaringizdan biri bo‘lsa kerak deb o‘ylagandim. Lekin qishloq qiziga o‘xshamaskan shunga...
– Ha shahardan. Lekin hozir bu asosiy muammo emas. Qani sovimasdan tezroq ovqatlaringni yeb olinglar. Keyin Oq changalga jo‘naymiz. Anora haqida yo‘lda aytib beraman.
Bir narsa yoqmagandek Dilshodning negadir yuzi burishib ketdi.
Tushlikdan so‘ng Didshod, uning yordamchisi Akmal Oq changalga yo‘l olishdi. Ketar chog‘i Dilshod hovlidagi dorga kirlarini yozayotgan Anorani qaradi. Ayol kirlarini ilish bilan ovora bo‘layotgan bo‘lsa ham Dilshodning unga qaraganini sezib u ham zimdan unga qarab qo‘ydi. Dilshod mashinaning old o‘rindig‘iga o‘tirdi.
– Oq changalga hayda! – dedi ruldagi Akmalga.
***
Yo‘lda Fayzi cho‘pon Anora haqida gapirib berdi. Mashina magnitofonidan yangrayotgan qo‘shiqqa maxliyo bo‘lgan Akmal uning gaplarini deyarli eshitmadi. Dilshod esa Fayzi cho‘ponning shaharlik juvon haqida aytgan gaplarini diqqat bilan eshitib ketdi. Nihoyat ular Oq changalga yetib kelishdi. Fayzi cho‘pon Dilshod va Akmalni Sherbekning qoni to‘kilgan joyga olib bordi. Uchastka noziri atrofni sinchiklab ko‘zdan kechirdi. Hamma yoq tikanzor edi. Bir soat Oq changalni aylanib chiqishdi ammo na Sherbekni na parini topishdi. Dilshod va Fayzi cho‘pon g‘orga kirishdi. G’or ichida toshlardan bo‘lak hech narsa ko‘rinmasdi. G’or ichidagi ifordan Dilshodning ko‘ngli aynidi. Shunda biroz o‘ylanib qoldi.
– Fayzi aka, bu yerdan shaharga boradigan katta yo‘lga chiqsa bo‘ladimi? – dedi.
– Oq changaldan katta yo‘lga boriladigan bitta yo‘l bor. Bu yo‘l uyimning oldidan o‘tgan. Agar kimdir bu yerga kelmoqchi bo‘lsa uyimning oldidan o‘tadi. Men shu paytgacha faqat Sher va uning otasi Haydar aka o‘tganini ko‘rdim. Kecha Sherning akalari ham bu yerga kelib uni izlashdi.
– Demak bu yerga siz, Haydar ota, Sherbek va uning ikki akasidan boshqa hech kim kelmagan.
– Xuddi shunday. Aslida Haydar aka va Sherbekning boshiga tushgan musibatlarga men aybdorman. Chunki Haydar ota Oq changalga borayotgan kuni men to‘yga ketayotgandim. Unga – Yo‘qolgan sigiringizni o‘zim topib beraman o‘sha befayz makonga bormang – deb uni yo‘ldan qaytarishga erindim. Sherni ham yo‘ldan qaytara olmadim. Hammasiga men aybdorman!
– Shunday bo‘lishi taqdiriga yozilgan ekan. Afsus chekishdan foyda yo‘q.
G’or ichini ko‘zdan kechirayotib Dilshod toshlar orasidan oyoq bilan majaqlangan sigareta qoldig‘ini topib oldi. Uni olib shimining cho‘ntagiga soldi. Shu payt g‘orga Akmal kirib keldi.
– Dilshod aka, tog‘ning yonboshidagi qum tepalikda bir o‘ra bor ekan – dedi.
Ular Oq changal tog‘ining yonboshidagi qirga o‘xshash qum tepalikka borishdi. Tepalik usti yantoq va tikanlar bilan qoplangandi. Tepalikda chuqur o‘ra bo‘lib uning og‘zi o‘rilgan tikan va o‘t-o‘lanlar bilan berkitilgandi. Diqqat bilan qaramasa tikanlar orasidagi bu chohni payqash mushkul edi. Shu bois Sherbekning akalari uni ko‘rmagandi. Akmal endi qo‘li bilan tikanlarni olmoqchi bo‘lganida Fayzi cho‘pon uni urishib berdi.
– Ey bola! Buncha shoshilasan? Bu tikan-ku! Qo‘lingda qasding bormi nima balo! – deb baqirdi.
Fayzi cho‘pon o‘zining doimiy hamrohi – qo‘lidagi tayoq bilan choh ustiga yopilgan tikan va o‘tlarni chetga surib tashladi. O’raning og‘zi ochildi. Uchalasi engashib o‘raning ichiga qarashdi-yu dahshatdan ranglari oqarib ketdi. Ikki metr chuqurlikdagi bu chohning ichida Sherbekning jasadi yotardi.
***
– Bu qotillik! – deb Akmal hujjatlarni stol ustiga qo‘ydi. – Tibbiy ekspertiza xulosasiga ko‘ra Sherbekning boshiga tahminan besh kilogrammlik tosh bilan zarba berishgan. Natijada yigitning bosh miyasi qattiq shikastlanib u jon bergan. Jasad topilgan vaqtda uning o‘ldirilganiga bir hafta bo‘lgan. Demak Sherbekni Oq changalga borgan kuni o‘ldirishgan.
– Buni parilar qilmagani aniq – dedi Dilshod horg‘in holatda. – Rahbariyatdan buyruq kelgan. Bu ish yuzasidan jinoiy ish ochib, tezkor surishtiruv ishlarini boshlashimiz kerak.
– Ishni nimadan boshlaymiz?
– Men shaharga borib kelishim kerak. Sen esa qishloqda surishtiruv ishlarini olib bor.
– Xo‘p bo‘ladi.
Ikki kundan so‘ng Murodov qishloqqa qaytib keldi.
– Surishtirdingmi? – dedi Akmalga.
– Ha. Qishloqdoshlar orasida Sherbekni Oq changal jinlari urib o‘ldirgan degan mish mish tarqaldi. Ko‘rsatma berganingizdek Fayzi cho‘ponning uyini kuzatuvga oldim ammo hech qanday shubhali narsa sezilmadi.Uning uyi oldidan manavi sigareta qoldiqlarini topdim.
Akmal kichkina yelim haltachaga solingan sigareta qoldiqlarini stol ustiga qo‘ydi.
– Fayzi aka chekmaydi. Bu Sherbekniki bo‘lsa kerak. Hozircha bori shu.
Dilshod indamay yordamchisining gaplarini eshitib turdi.
– Tayyorgarlik ko‘r. Oq changalga boramiz – dedi.
Davomi 5-qismda..
Maqola haqida
www.Xikoya.Ru Eng Sara Xikoyalar olami
Ijtimoiy tarmoqlarda ulashing:
shu kategoriyaga tegishli xikoyalar
screen Qaltis o'yin (Detektiv hikoya) 3-qism
Qaltis o'yin (Detektiv hikoya)...
screen Qaltis o'yin (Detektiv hikoya) 2-qism
Qaltis o'yin (Detektiv hikoya)...
screen Qaltis o'yin (Detektiv hikoya) 1-qism
Qaltis o'yin (Detektiv hikoya)...
Reklama
adban.su


asdasd asdasd asdasd asdasd