Assalomu alaykum, Mehmon!
Tasodifiy maqola: Tipratikan haqida faktlar...
Tipratikan haqida faktlar...... Davomi...
Kirish
Reklama
“Otamning ruhi ikki marta asrab qoldi”
“Mashinaning old oynasini sindirib, uchib chiqib, erga urildim”

Bu voqeani menga sanatoriyada davolanayotganimda xonadosh ayol gapirib bergandi.

Tibbiyot xodimi bo`lganim uchunmi, qayta tirilish, ruhning tanadan tanaga ko`chib yurishi kabi voqealarga ishonmasdim. Bu narsalarni odamlarning o`zi o`ylab topgan cho`pchak deb hisoblardim. Ammo boshimga tushgan falokat barcha tasavvurlarimning oyog`ini osmondan qildi. Turmush qurganimizdan keyin bu dunyoda erim ikkalamizdan baxtli odam yo`q edi. Bizning baxtimizga hech kim raxna sololmaydigandek, irodamizni buka olmaydigandek tuyular, muhabbat bizga bitmas tuganmas kuch-qudrat ato etgandi. 14 dekabr, to`yimiz bo`lgan kunni nishonlash uchun erim bilan kafega yo`l oldik. Erim rulga, men esa uning yoniga o`tirdim. Yo`ldagi chorrahalardan birida tezlikda kelayotgan mashina to`g`ri bizning ustimizga uchib kelayotganini ko`rgan erim, tormozni bosishga ulgurmadi va biz katta tezlikda kelayotgan mashinaga urildik. Mashinaning old oynasini sindirib uchib chiqqanim yodimda, erga urildim, ammo og`riqni his qilmadim. Ko`zimni bazo`r ochib, asfaltda yotganimni ko`rdim. Oradan bir necha soniya o`tgach, men tomonga yugurib kelayotgan otamga ko`zim tushdi. Otam bu erda nima qilib yuribdi, deb o`yladim. Shu payt ularning bundan bir necha yillar muqaddam vafot etgani esimga tushdi, u meni qo`limdan tortib qaergadir sudrardi. Avtofalokatga uchragan bo`lsam, nega hech qaerimga hech nima qilmagan deb o`yladim, otamning ortidan ergashib ketar ekanman. Shu payt otamning erimni qutqarish haqidagi gaplari xayolimni to`zg`itib yubordi. Biz otam bilan birga ag`darilib yotgan mashina oldiga yugurib bordik. Birgalikda mashina ichidan behush yotgan erimni tortib oldik, uni oyoqqa turg`izib, mashinadan bir necha metr nariga olib o`tdik.

Otam erim ikkalamizni yo`l chetida qoldirdi.

– Buyog`iga o`zim ketaman, sizlarga mumkin emas, – dedi u bizdan uzoqlashar ekan. Men dod-faryod qilib, ketmasligini, biz bilan qolishini iltimos qilib, yig`lashga tushdim. Ammo u menga quloq solmay, yo`lida davom etdi...

Ko`zimni ochganimda kasalxonada yotardim. Ko`rganlarimning hammasini tush deb o`yladim. Biror soatlardan keyin erim qo`shni palatada yotganligini, avtofalokatdan keyin mashina portlab ketganini, erim ikkalamizni mashinadan uzoqda, yo`l chetidan topishganini bilib oldim. Ammo eng dahshatli voqeani keyin eshitdim. Men homilador bo`lgan ekanman, homilam nobud bo`libdi. Tuxumdonlarimdan birida paydo bo`lgan o`simta yorilib ketganligi sababli, shifokorlar meni omon saqlash maqsadida tuxumdonlardan birini va bachadon naychasini olib tashlashibdi. Endi ona bo`lolmasam kerak deb, o`lib ketmaganim uchun achchiq ko`z yosh to`kdim.

Kasalxonadan chiqqanimizdan keyin erim ham, men ham kamgap, odamovi bo`lib qolgandik. Endi uyimizda avvalgi kulgi ovozlari yangramasdi. Bunday ahvolda yashash menga og`irlik qildi. Erimga ajrashishni, farzand ko`rish uchun boshqa ayolga uylanishni aytdim. Men uchun yashashdan ma`no qolmagandi. Ammo erim meni eshitishni ham istamadi, u ham tushkunlikka tushib qolganidan hali tug`ilmay nobud bo`lgan go`dagimiz ortidan ketishni taklif qildi. Ertasi kuni mashinaga o`tirib, go`yoki shahar aylanayotgan odam bo`lib, mashinani urish uchun qulay bo`lgan beton ustunlarni izlay boshladik. Shunday joyni topib, uyga qaytdik. Dasturxon tuzab, so`nggi bora ovqatlandik, chiroyli kiyimlarimizni kiyib, tunda yo`lga tushdik. Suiqasd uyushtirishni mo`ljallagan joyimizga etishimizga bir necha metr qolganda, orqadan kuchli yorug`lik tushdi. Erim qo`rqib ketganidan, tormozni bosib, orqaga o`girildi. Men ham ortimga o`girilib, otamni ko`rdim. U bizga vaziyatdan chiqish uchun tanlagan yo`limiz noto`g`riligini tushuntira boshladi. Agar bizga biror kor-hol bo`ladigan bo`lsa, onalarimiz bu dardni ko`tara olmasligini, ular ham bizning ortimizdan ketib qolishi mumkinligini aytib, uyga qaytishimizni buyurdi. Atrof yanada yorug`lashib ketgandan ko`zimizni mahkam yumib oldik, ochganimizda erim ikkimizdan boshqa hech kim yo`q edi. Qo`rqqanimizdan yana qancha vaqt mashinada o`tirganimizni bilmadik, tong yorishay deganda uyga qaytdik. Bu voqeadan keyin erim bilan bola asrab olishga, topgan-tutganimizni etimxonalarga xayriya qilishga qaror qildik…

Shundan keyin etimxonadan qiz chaqaloq boqib oldik. Hayotimiz iziga tusha boshladi. Kunlardan bir kun ko`nglim aynib, o`zimni behol his qildim. Erim meni kasalxonaga olib bordi. Tekshiruvlardan keyin ikki oylik homilam borligini eshitib, boshimiz ko`kka etdi. Vrachlar buni haqiqiy mo``jiza deb atashdi. 14 dekabr, to`yimiz bo`lgan kuni o`g`ilchali bo`ldik. Ilk bora unga nazar tashlaganimda, uning ko`zlarida otamni ko`rdim...
Maqola haqida
www.Xikoya.Ru Eng Sara Xikoyalar olami
Ijtimoiy tarmoqlarda ulashing:
shu kategoriyaga tegishli xikoyalar
screen Andijondagi sinoat: bolasini emizgan arvoh
Hammamiz quvonchli voqeani kutib turgan bir paytda oilamizga qayg'u oraladi. Opam farzandini dunyoga keltirdi-yu, olamdan o'tdi. Kutilmagan judolik bizni larzaga soldi. Ayniqsa, to'ng'ich farzandini kutib yurgan pochcham uchun bu ayriliq og'ir edi. Marosimlar o'tgandan keyin ham pochcham chaqaloqqa qayrilib qaramasdi. Sevgan insonining o'limiga go'yoki shu chaqaloq sababchidek, xushlamay qarab qo'yardi. — Nabiramda nima ayb? — tushuntirdi onam. — Qizimning peshonasiga shu taqdir bitilgan ekan,...
screen Halol mehnat qilib xor bo'lgan usta
Qishloqda anchagina nom chiqargan usta shahardan katta buyurtma oldi. Shaharlik bir boyni yangi olgan hovlisida yangi solmoqchi bo'lgan uyini g'ishtidan to tomigacha qilib berish kerak ekan. Usta xursand bo'lib uchta shogirdini yoniga olib aytilgan vaqtda aytilgan manzilga yetib keldi. Uy egasi ham xushchaqchaq samimiy inson ekan ustalarni yaxshi kutib olib mashinasida ish joyiga olib bordi. So'ngra yaxshilab tushintirdi. - Xullas gap bunday ustaka shu ko'rib turibsiz mena shu uy, poydevori q...
screen Omad kulganda omad qushini uchirgan inson.
Bir odamning uch orzusi bor ekan. U katta maoshli ishni, go’zal turmush o’rtog’i bo’lishini va olamga mashhur bo’lib tanilishni xohlar ekan. Kunlarning birida o’sha odam taniqli firmaga ishga kirish uchun otlanibdi. Yo’lda ketayotganida uning oldida bir qariya yiqilib tushibdi. Agar unga qo’l cho’zsam qabulga kechga qolaman, bu bir piyonista bo’lsa kerak deb hayolidan o’tkazibdi va qariyaga yordam bermabdi. Ammo u baribir ishga qabul qilinmabdi chunki suhbatdan o’ta olmabdi. Kunlarning yana b...
Reklama
adban.su


asdasd asdasd asdasd asdasd