Assalomu alaykum, Mehmon!
Tasodifiy maqola: Inson miyasining siri
Inson miyasining siri... Davomi...
Kirish
Reklama
DAHSHAT… (Yuragi zaiflar o'qimasin)
screenNihoyat, qumg'on qaynadi. Unsin naridan-beri choy damladi, quruq yantoq va qamishlarga o't ketmasin uchun o'tni tepkilab o'chirdi; o'ng qo'lida choynak va chap qo'lida qumg'on, o'tning shu'lasidan ko'zi hanuz qamashib borar ekan, bir joyda yer o'pirilib, chap oyog'i taqimigacha botib ketdi va oyog'ining uchi yumshoq bir narsaga tekkanday bo'ldi. Unsin boyagi gapni duoday tez-tez qaytarib, qo'rquvni o'ziga yo'latmayotgan bo'lsa ham, ko'ngliga «o'likning qornimikin» degan gaplar keldi-yu, yuragi orziqib, oyog'ini darrov sug'urib oldi va chuqurda qolgan bir poy kavushini olgani yurak qilolmay mahsichan ketaverdi. Unsin bir necha qadam bosganidan keyin paranji-chimmati sag'ananing oldida qolganini eslab to'xtadi, lekin qaytib borgani botinolmadi, hozir qaytish emas, qayrilib qaragani ham yuragi dov bermas, nazarida hamma o'liklar sag'analardan, go'rlardan boshini chiqarib, ketidan qarab turganday edi. Unsin nima qilishini bilmay turib qoldi. Shu asnoda kattakon bir sag'ananing ichidanmi, naryog'idanmi allaqanaqa bir tovush eshitildi-yu, xayal o'tmay nimadir kelib Unsinning yelkasiga minib oldi, aftidan, bo'g'moqchi bo'lib qo'l uzatdi. Unsin ko'kragiga nihoyatda og'ir bir narsa bilan urilganday ko'ngli ozib tentirab ketdi-yu, yiqilmadi, lekin oyoq uzra turib hushidan ketdi; oradan qancha vaqt o'tganini bilmadi, ko'zini ochib qarasa jonvor yelkasidan tushipti, emaklab boyagi sag'ananing orqasiga o'tib ketdi. Unsin qo'rquvdan telba bir ahvolda bo'lsa ham fahmladi: maymun! Dodxoning maymuni! Maymunni dodxoning o'zi olib kelmagandir, birovdan berib yuborgan! Dunyoda dodxoday berahm odam yana bor ekanmi! Unsin yelkasiga maymun mingan dakiqada naqadar qo'rqqan bo'lsa, hozir shu qadar tinchidi, xotirjam bo'ldi: demak, qandoq berahm bo'lsa ham shu atrofda odam bor! Unsin go'ristondan chiqib, katta yo'lga tushib oldi, yarim yo'lga borganida chap qo'liga qattiq og'riq kirganini sezdi. Og'riq qumg'onni eslatdi. Chap qo'lida qumg'on bor edi, qani? Unsin bir to'xtadi-yu, choynakni ikkala qo'li bilan bag'riga bosib, darmoni yetguncha jadalladi. Tushida yugurganday uning yo'li ko'paymas, ikki oyog'i gavdasidan keyinda qolar, qo'lidagi choynak tobora og'irlashib borar edi.

Unsin Nodirmohbegimning og'ir eshigini zo'rg'a ochdi, ostonadan o'tib, bir necha qadam bosganidan keyin holdan toyib cho'kkaladi va ne mashaqqat bilan intilib, jo'mragidan choy oqib bug'lanayotgan choynakni sandalning bir chekkasiga qo'ydi, umrlik orzusi ushalganday, hordig'i chiqib, o'zini yerga tashladi. Sandalda o'tirib pinakka ketgan dodxo uyg'onib tamshandi, boshini ko'tarib Unsinni ko'rdi-yu, «jon berayotipti» deb o'yladi shekilli, ko'zlari olaydi, undan ko'zini olmay sekin o'rnidan turdi, xuddi o'lim xavfidan qochganday, bir irg'ib sandaldan oshdi-da, o'zini eshikka urdi…

Unsin hushdan ketgan ekan, bir vaqg ko'zini ochib qarasa, sandalning chetida chalqancha yotibdi, tepasida Nodirmohbegim yig'lab o'tiripti. Uning o'ng ko'zi momataloq bo'lib shishib ketgan, oq doka ro'molining u yer-bu yeriga qon tekkan ekan. Unsin Nodirmohbegimga ko'zi tushgan zamoni undan dodxoning lafzi lafzmi ekanini so'ramoqchi bo'lgan edi, uning ahvolini ko'rib, eshitilar-eshitilmas:

— Sizga nima bo'ldi? — dedi.

Nodirmohbegim Unsinning yosh joniga rahm qilishini, uni qaytarishni so'rab dodxoga yolvorganida dodxo uni tutib olib xo'p urgan edi. Nodirmohbegim Unsinning savoliga javob bermadi, tovush chiqarmay yana ham qattiqroq yig'lab, uning boshini siladi, yuzini yuziga qo'ydi; so'ng, o'sha chog'i odam yuborib go'ristondan oldirgan ikki chimdim tuproqni yarim piyola suvga chayib Unsinga tutdi.

— Ich, jigarim, qo'rqqansan… Go'ristonda qo'rqqanga go'ristonning tuprog'i davo bo'ladi.

Unsin piyoladagi loyqa suvni darrov ichdi va xiyla yengil tortganday bo'ldi.

— Mendan qaytmasa xudodan qaytsin… Ota-onam borishimni harna ertaroq eshitsa, harna ertaroq suyunsa…

Nodirmohbegim yana kaltaklanishidan hayiqmay, Ganjiravonga bir xizmatkorini yubordi.

Biroq Unsin peshingacha yetmadi — uzildi.

Shom qorong'isida uning jasadini qizil ko'rpaga o'rab aravaga solishdi. Shamol hamon guvillar, yaydoq daraxtlarning shoxida chiyillar, g'uvillar edi.

Darvozadan boshida paranji va qo'lida oq tuguncha Nodirmohbegim chiqdi. U darvozaga yuzini o'girib cho'nqaydi, ikki qo'lini fotihaga ochib, bir nimalar dedi. Dodxoning o'zi bilan birga bu dargohni yerning qa'riga yuborganday ikkala mushtini uch marta yerga qadadi; keyin «bu dargohni endi yelkamning chuquri ko'rsin» deganday bir harakat bilan keskin burilib aravaga chiqdi, marhumaning bosh tomoniga o'tirdi.

Arava jo'nadi, shahar qo'rg'onidan chiqqanda kunduzi Nodirmohbegim yuborgan xizmatkor Ganjiravondan qaytib kelmoqda edi.

XIKOYA.RU
Maqola haqida
www.Xikoya.Ru Eng Sara Xikoyalar olami
Ijtimoiy tarmoqlarda ulashing:
shu kategoriyaga tegishli xikoyalar
screen Andijondagi sinoat: bolasini emizgan arvoh
Hammamiz quvonchli voqeani kutib turgan bir paytda oilamizga qayg'u oraladi. Opam farzandini dunyoga keltirdi-yu, olamdan o'tdi. Kutilmagan judolik bizni larzaga soldi. Ayniqsa, to'ng'ich farzandini kutib yurgan pochcham uchun bu ayriliq og'ir edi. Marosimlar o'tgandan keyin ham pochcham chaqaloqqa qayrilib qaramasdi. Sevgan insonining o'limiga go'yoki shu chaqaloq sababchidek, xushlamay qarab qo'yardi. — Nabiramda nima ayb? — tushuntirdi onam. — Qizimning peshonasiga shu taqdir bitilgan ekan,...
screen Halol mehnat qilib xor bo'lgan usta
Qishloqda anchagina nom chiqargan usta shahardan katta buyurtma oldi. Shaharlik bir boyni yangi olgan hovlisida yangi solmoqchi bo'lgan uyini g'ishtidan to tomigacha qilib berish kerak ekan. Usta xursand bo'lib uchta shogirdini yoniga olib aytilgan vaqtda aytilgan manzilga yetib keldi. Uy egasi ham xushchaqchaq samimiy inson ekan ustalarni yaxshi kutib olib mashinasida ish joyiga olib bordi. So'ngra yaxshilab tushintirdi. - Xullas gap bunday ustaka shu ko'rib turibsiz mena shu uy, poydevori q...
screen Omad kulganda omad qushini uchirgan inson.
Bir odamning uch orzusi bor ekan. U katta maoshli ishni, go’zal turmush o’rtog’i bo’lishini va olamga mashhur bo’lib tanilishni xohlar ekan. Kunlarning birida o’sha odam taniqli firmaga ishga kirish uchun otlanibdi. Yo’lda ketayotganida uning oldida bir qariya yiqilib tushibdi. Agar unga qo’l cho’zsam qabulga kechga qolaman, bu bir piyonista bo’lsa kerak deb hayolidan o’tkazibdi va qariyaga yordam bermabdi. Ammo u baribir ishga qabul qilinmabdi chunki suhbatdan o’ta olmabdi. Kunlarning yana b...
Reklama
adban.su


asdasd asdasd asdasd asdasd