Assalomu alaykum, Mehmon!
Tasodifiy maqola: Million olib kelgan 10 ta bema’ni g’oya.
Million olib kelgan 10 ta bema’ni g’oya.... Davomi...
Kirish
Reklama
Tungi suhbat (2-qism)
Bir kuni garchand Ummu Abbosning derazasi yopiq bo`lsa-da, uning xonasidan ko`chaga shovqin-suron va xirillagan qichqiriqlar eshitildi:
– Bu uyda men xo`jayinman, hamma narsa menga tegishli!
Ilgarilari hamma faqat hurmat va muhabbat bilan qaragan ayolga haqorat va po`pisalar dovuli yog`ilayotganini eshitgan qo`shnilar bir-biridan:
– Nima gap? – deb so`radilar.
– Husayn bunchalar g`azabda ekanining sababi pulga borib taqaladi, – javob berdi shu erda yashovchilardan biri. – Axir ularning yagona daromadi — bino ijarasidan yig`iladigan pullar. Uy esa ayolga tegishli.
Oldinlari Ummu Abbos oq rangli uzun yopinchig`ini elkasiga tashlab ko`cha aylanishga chiqar, tevarakdagi odamlarga viqor to`la nigohlari bilan boqib o`tardi. Biroq u endi hatto qo`shnilar bilan so`rashgani ham uydan chiqmay qo`ydi.
Husayn do`q-po`pisa bilan xotinidan pul undirishda davom etardi, ammo u bunga qanoatlanmasdan bir kuni mast holda Abbosning do`koniga tushdi. Ovozini ko`tarib, bad fe`lini namoyish qila boshladi:
– Hoy, etimcha! O`lib ketgan otangdan senga hech bo`lmasa biron chaqa meros qolgandir-a? Yaxshilikcha ayt, pullaring qaerda?
Abbos unga hatto o`girilib ham qaramadi, go`yoki yon-verida kimsa yo`qday. Hamisha do`koncha oldida o`ynab yuradigan bolakaylar bo`lsa tumtaraqay bo`lib qochib qolishdi.
– Yo sen ham barcha shu uyda yashovchi kishilar singari ijara puli to`la yoki bu erdan qorangni o`chir! – yigitga baqira boshladi Husayn.
Shunda sut sotuvchi Bayyumi uni tinchlantirish uchun yordamga oshiqdi. Xudo asrasin-u, tag`in bu odam jahl ustida biron gunoh ish qilib qo`ymasin. Shu sabab unga yaxshi gapirib do`kondan olib chiqib ketdi. Ammo Husayn haliyam tili tutilganicha Bayyumining yuziga so`lak sachratib, do`konga qarab baqirishda davom etardi:
– Tentak, yaramas, haromi!
Kechki payt Abbos yuzidagi hech o`zgarmaydigan beozor ifoda bilan o`zi uchun odatga aylangan sayrga yo`l oldi. Yo`lida uchraganlarga yoqimli jilmayib, iliq so`zlar bilan so`rashib o`tardi. Husayn tag`in xotiniga po`pisa qilishga jon-jahdi bilan kirishdi. U xotinidan uy va do`konlarni o`z nomiga o`tkazishni talab qilayotgandi. Nizo borgan sari alanga olar, janjal butun mahallaga ovoza bo`lgandi. Ba`zilar ayolga ma`nan ko`makka intildilar. Ummu Abbos qo`shnilarga achchiq qismatidan nolib yig`ladi. Rahmdil kishilar Husayn bilan o`rtasiga tushmoqchi ham bo`ldilar, biroq er-xotinning o`rtasiga esini egan tushadi deb o`yladilarmi, har qalay niyatlarini amalga oshirmadilar — Husaynning qahridan qo`rqishdi. Axir u yaqindagina qo`shnisi Karmallning adabini bergandi. Chunki u Ummu Abbos bergan pullarni o`g`liga etkazishga ko`maklashgan edi. Abbosga pul bergani uchun yarim tunda baxtiqaro ayolga kaltak yog`ildi, eng beadab so`kishlar bilan haqoratlandi. Bechora yig`lay-yig`lay bunday yashashda davom etish mumkin emas, degan qarorga keldi...
Tongotar sukunatini dahshatli chinqiriq ovozi tilka-pora qildi. Shirin uyquda yotgan odamlar qichqiriq qaerdan kelganini bilish uchun deraza tavaqalarini lang ochdilar. Ko`plar o`sha joyga borishga otlandilar. Tunchiroq yorug`ida bangixona oldida qo`rquvdan qaltirab turgan sut sotuvchi Bayyumini ko`rdilar. U mahallada hammadan oldin uyg`onar, hali tong yorishmasidan idishini ko`tarib sutga chiqardi. Bu odam nega bunchalar qo`rqdi ekan? Qarasalar, undan sal narida Husayn yotardi. Boshining ostida qon halqob bo`lib to`planib qolgandi. Tanasi xuddi qopday cho`zilib harakatsiz dumalab yotardi.
Butun mahalla g`alayonga keldi. Darhol polisiyachilar etib kelishib, tergov boshladilar. Tergovchilar ishni sinchiklab o`rganishar, har bir gumonni tekshirishardi. Birinchi bo`lib Karmallni chaqirishdi. Chunki u Husaynning haqoratlari qurboni bo`lgan oxirgi odam edi. Keyin marhumning o`nga yaqin do`st-ulfatlari, so`ng adovatda bo`lgan kishilari, Ummu Abbos, ijarada turganlar, sutchi Bayyumining o`zini ham so`roq qildilar. Ammo ularning hammasi butunlay aybsiz ekanliklarini isbotlashning uddasidan chiqishdi. Hatto Abbosni ham tergovga chaqirishdi. Yigit jinoyat yuz bergan vaqtda qaerda bo`lgani haqidagi savolga go`llik bilan jilmayib, javob berdi:
– Xizr bilan.
Tergovchi Xizr kimligi bilan qiziqib qoldi.
– Nahotki yo`lini yo`qotganlarning homiysi bo`lgan hazrati Xizr haqida eshitmagansiz?! – dedi u g`oyat ahmoqona iljayib.
Odamlar Abbosning tungi sayrlari haqida bilishardi, u odatda sandiroqlaydigan joylar, uning bir oz tentakligi xususida guvohlik berdilar. Shuning uchun ham uni qotillik aloqador deb bo`lmaydi.
Ish boshi berk ko`chaga kirib qoldi, jinoyat ochilmadi. Bitta xulosa aniq bo`ldi: Husaynning boshi qandaydir o`tkir buyum bilan yorilgan, natija esa o`lim bilan tugagan. To`g`risini aytganda, marhumga hech kim achinmadi, faqat odamlar bir-biridan qotil kimligini surishtirishdi. Bu hodisa ancha vaqtgacha qo`shnilarning suhbatlarida asosiy mavzuligicha qoldi.
Davomi 3-qismda..
Maqola haqida
www.Xikoya.Ru Eng Sara Xikoyalar olami
Ijtimoiy tarmoqlarda ulashing:
shu kategoriyaga tegishli xikoyalar
screen Zulm jazosiz qolmaydi
Имоми Ҳофиз Шамсуддин Заҳабий ўзининг "Гуноҳи кабиралар" китобдан қуйидаги ривоятни келтирган. Бир киши ҳикоя қилади: «Қўли елкасидан кесилган бир кишини кўрдим. У: «Мени кўрган ҳар бир инсон бирон кишига зулм қилмасин», деб нидо қиларди. Унга яқинлашиб: «Эй биродар, нима бўлди?» деб сўрадим. У: «Fаройиб ҳодиса, – деб бошидан ўтганини сўзлаб берди. – Мен золимларнинг ёрдамчиларидан эдим. Бир куни каттакон балиқ тутган балиқчини кўриб қолдим ва унинг олдига келиб балиғини беришини сўрадим. У эс...
screen Аччиқ ҳақиқат
Қўпол одамларни ёқтирмайман. Савдогар бўлса дўконига, амалдор бўлса девонига кирмайман. Лекин имом бўлса, хатиб домла бўлса, даъватчи бўлса, ҳақиқий бало мана шу. Бу балодан қутулиб, чалғиш учун ҳеч нарса билан овуниб бўлмайди. Ахир дин чиройли хулқ, очиқ юзлилик, бағрикенглик, олийжаноблик эмасми? Ахир дин мудом Аллоҳга муҳтожликни ҳис этиб туриш, Унинг ҳузурида синиш, раҳматидан умидвор бўлиш, яхшилиги ҳамма одамлару ҳамма диёрларга ёйилишини соғиниш эмасми? Айрим намозхонлар сафни текислашда...
screen ОПАМ ВА МЕН... (Бўлган воқеа)
Мени Исмим Анвар Ёшим 24 Да Оилада 2 Фарзандмиз Мен ва Опам Нодира Опам 43 Ёш Фарзанли Эри бор Хуллас Опам Бизникига Мехмонга Келди уйимизда хечким юқ эди Нодира Опам билан кўришиб уйга кирдик Нодира Опам Душка Кириб Кеттилар Орқаларидан Пойлаб Не кўз билан Қарасам Опам бир арқон олиб ўзини осмохчи бўляпти,нима қилишимни билмай эшикни бор кучим билан итардим эшик қулф экан, опам сувни овози билан мени эшитмади ахийри эшикни бузиб ичкарига кириб опамни тохтатим опам қаршилик қилиб дод солиб йиғла...
Reklama



asdasd asdasd asdasd asdasd