Assalomu alaykum, Mehmon!
Tasodifiy maqola: O'g'il tug'ish uchun nima yeyish kerak?
O'g'il tug'ish uchun nima yeyish kerak?... Davomi...
Kirish
Reklama
Yomg`ir tinmagan kun 1-qism
Shanba tongi boshqa kunlardan farqli o`tdi. Uch kundan beri hukm surayotgan bahor havosi nihoyasiga etdi. Kuz borligini eslatib qo`ygisi keldi shekilli, shomdan keyin uyulgan qosh-qovog`i tongga borib yanada tundlashdi. Bor alamini ichiga yutgandek kechasi bilan bir tomchi ham yosh to`kmadi.
Quyuq bulutlar Sohibaning ustiga yopirilib kelayotgandek go`yo. Uyg`ondi-yu, zimzambildek gavdasini arang ko`tardi. Deraza osha tashqariga qaradi, havoning avzoyi buzuqligini ko`rib, bugun ishga nima kiyish haqida o`yladi. Shu o`y uni biroz chalg`itdi.
— Ustingga qalinroq kiyim kiyib ketgin. Soyaboningni olib chiqib qo`ydim, esdan chiqmasin, — onasi oyoq kiyimini kiya turib qizi bilan xayrlashdi.
Ko`chaga chiqqach, nimadir esiga tushdi chog`i, ayvon oynasining oldiga kelib so`zladi:
— Ishdan keyin akalaringnikiga o`ta qol. Kelinoying ertalab qo`ng`iroq qilib, hammamizni mehmonga chaqirdi. Yarash-yarash oshi qilyapti. Bormasang, tag`in gap uzayib ketadi.
O`tgan dam olish kuni jiyanlari kelgandi. Sohibaning bisotidagi pardoz-andoz vositalari ustida naq ilmiy ish olib borishibdi. Bu payt somsa qilish bilan ovora kelin bolalarining tadqiqotidan xabardor bo`lmagani aniq. Lekin Sohiba kelinoyisiga jahl qildi. Hatto, qovoq somsalarga qo`l ham cho`zmadi. Akasining «Shu mayda-chuydalar uchun asabni buzish shartmi?» degan gapi qattiq botib ketdi — xonasiga qamalib oldi. Kelinoyi ham ketar mahali bir og`iz xayr demasdan jo`navordi.
Sohiba onasi tayinlagani uchungina qalinroq kiyindi-da, istar-istamay uydan chiqdi. Uni kutib turgan ekanmi, bekatga etmasidan yomg`ir sharros quya boshladi.
— Sohiba...
Sohiba Durdonaning ovozini tanib, ortiga o`girildi. Bir qo`li bilan soyabon tutgan qiz bir qo`lidagi ovqat, mayda-chuyda solingan elim xaltani ko`targancha dugonasi tomon qadamlarini tezlatdi.
— Senam kech qolibsan-da, — dedi u Sohibaning yuzlaridan o`pib qo`yarkan.
— Ha, uxlab qolibman... — bichimi keng plash jussasining ozg`inligini yashira olmagan qiz dugonasiga javob berdi.
Ikki bo`y qizni o`rtalarida paydo bo`lgan xijolatpazlikdan vaqtida kelgan avtobus qutqardi. Ichida hayriyat degancha avtobusga chiqishdi. Harholda to manzillariga etguncha muhabbat qissasi haqida so`z ochisha olmaydi.
Xuddi shu bekatda, xuddi shu avtobusni kutishayotganda Sohiba andak uyalib, hayajondan to`liqib, quvonchdan porlagan ko`zlarini serqatnov ko`chaning narigi tomonida qad rostlagan binolarga tikib muhabbatini tan olgandi.
— Sen Javohirni yaxshi ko`rasan-a? — degandi dugonasi dabdurustdan.
Aslida buni dabdurustdan berilgan savol deb bo`lmasdi. Durdonaga hammasi ma`lum edi. Sohiba bilan u har kuni bir yo`ldan ishga borib keladi. Faqat tungi navbatchilikkina ularni ayirishi mumkin edi. Shifoxona hovlisidan chiqar-chiqishmas Sohiba kun qanday o`tganligi haqidagi bayonotini Javohir ismi bilan boshlar. Jonlantirish bo`limiga ishga kelganiga ko`p bo`lmagan yigitni to manzillariga etguncha tilidan qo`ymasdi. Yonma-yon mahallada o`sgan bu ikki qiz aslida shu mavzu tufayli ham dugonalashib qolishgandi. Durdonaning Sohiba bilan suhbatlardan bahri dili ochilardi. Garchi eslaganda yuragida og`riq turib, goh ko`zlari g`ashlansa-da, o`z sevgi tarixini u bilan baham ko`rardi.
U kecha Sohibadek mijja qoqmadi. O`rniga cho`zilgancha dugonasi haqida o`yladi. Uni yupatish, ovutish uchun tasallilar izladi. Javohirning uylanayotganini eshitgandan beri dili xufton tortgan qiz oxirgi uch kun ichida so`lib qolgandi. Durdona yigit bilan gaplashishni ham xayol qildi-yu, keyin bu fikridan qaytdi.
«Sohibani chindan sevsa, shundoq ham uylanardi-ku. Axir bu ilojsiz muammo emas. Eng muhimi, ikkisi ham hayot, taqdirlari o`z qo`lida...»
Durdona o`limdan boshqa hamma narsaning chorasi bor, deb o`ylardi. To`g`rirog`i, u shu chorasizlik bilan to`qnash kelgan.
Sodiq bilan tasodifan tanishishgan. Har kuni ko`z-ko`zga tushmasa-da, ko`ngillari bog`landi. Avvaliga Sodiqning uyidagilar, keyin Durdonaning onasi ikki yoshning turmush qurishiga qarshilik bildirishdi. Aytarli sabab yo`q edi, negadir tixirlik qilishardi. Har ikkala ota-onaning farzandlari uchun o`z ko`z ostiga olganlari bormidi, xullas, uch bor sovchilikdan keyin rozilik olindi. Durdona ham o`sha kezlari hayotdan umidi so`nib yig`lagandi. Unashtirilgachgina xavotirlari aridi. Fotihaning shirinliklaridan totgan shifoxona ahli unga baxt-saodatlar tiladi, yoshlar to`y qachonligiga qiziqishdi, kattalar qo`sha qaring, deya duo qilishdi. Biroq ayriliq ularni cheklab o`tmadi. Boshqa ayrilgan sevishganlar kabi ularning sevgi qissasi bir tomonning vafosizligi bilan emas, taqdirning bevafoligi sabab yakun topdi. Sodiqda bosh miya saratoni aniqlandi. Ajal yigirma to`rt yoshli yigitning hali orzu-umidlari ko`pligiga, ota-onasining suyangani ekanligiga, jondan sevgan yori borligiga, chimildiq ko`rmaganiga qarab o`tirmadi — yorug` olamdan oldi-ketdi.
Davomi 2-qismda..
Maqola haqida
www.Xikoya.Ru Eng Sara Xikoyalar olami
Ijtimoiy tarmoqlarda ulashing:
shu kategoriyaga tegishli xikoyalar
screen Andijondagi sinoat: bolasini emizgan arvoh
Hammamiz quvonchli voqeani kutib turgan bir paytda oilamizga qayg'u oraladi. Opam farzandini dunyoga keltirdi-yu, olamdan o'tdi. Kutilmagan judolik bizni larzaga soldi. Ayniqsa, to'ng'ich farzandini kutib yurgan pochcham uchun bu ayriliq og'ir edi. Marosimlar o'tgandan keyin ham pochcham chaqaloqqa qayrilib qaramasdi. Sevgan insonining o'limiga go'yoki shu chaqaloq sababchidek, xushlamay qarab qo'yardi. — Nabiramda nima ayb? — tushuntirdi onam. — Qizimning peshonasiga shu taqdir bitilgan ekan,...
screen Halol mehnat qilib xor bo'lgan usta
Qishloqda anchagina nom chiqargan usta shahardan katta buyurtma oldi. Shaharlik bir boyni yangi olgan hovlisida yangi solmoqchi bo'lgan uyini g'ishtidan to tomigacha qilib berish kerak ekan. Usta xursand bo'lib uchta shogirdini yoniga olib aytilgan vaqtda aytilgan manzilga yetib keldi. Uy egasi ham xushchaqchaq samimiy inson ekan ustalarni yaxshi kutib olib mashinasida ish joyiga olib bordi. So'ngra yaxshilab tushintirdi. - Xullas gap bunday ustaka shu ko'rib turibsiz mena shu uy, poydevori q...
screen Omad kulganda omad qushini uchirgan inson.
Bir odamning uch orzusi bor ekan. U katta maoshli ishni, go’zal turmush o’rtog’i bo’lishini va olamga mashhur bo’lib tanilishni xohlar ekan. Kunlarning birida o’sha odam taniqli firmaga ishga kirish uchun otlanibdi. Yo’lda ketayotganida uning oldida bir qariya yiqilib tushibdi. Agar unga qo’l cho’zsam qabulga kechga qolaman, bu bir piyonista bo’lsa kerak deb hayolidan o’tkazibdi va qariyaga yordam bermabdi. Ammo u baribir ishga qabul qilinmabdi chunki suhbatdan o’ta olmabdi. Kunlarning yana b...
Reklama
adban.su


asdasd asdasd asdasd asdasd